Ylli Polovina in italiano
VENDLINDJA KU JETOJ DHE PUNOJ QYTETI I DY VAJZAVE TË MIA
PUBLICITIKË

“ME APO PA AMERIKËN”
“ME APO PA AMERIKËN”
“ME APO PA AMERIKËN”
DOLI NGA SHTYPI LIBRI “SHQIPTARËT ME DY HOXHA”
“SHQIPTARËT ME DY HOXHA”
Artikuj të tjerë .....



kërkoni në këtë faqe



S'AFËRMI
MIRËSEVINI

Libri “BERAT, O ZEMËR”


Libri “BERAT, O ZEMËR”

Fragment nga libri

KODI I MUZAKËS

Emri i fushës më të madhe shqiptare dhe
njërës më të spikaturat në Ballkan,
Myzeqesë, u krijua dhe mbeti në sajë të mbiemrit të
pronarëve të saj në Mesjetë, të Muzakajve, familjes
princërore të Beratit.
Ky qe momenti më kulmor i lidhjes fizike, por
edhe shpirtërore të banorëve myzeqarë dhe të
beratasve.
Duke e kuptuar kështu e kemi më të lehtë të
vëmë në pah një dukuri të veçantë të këtij raporti
bashkëjetese të ngushtë: dekalogun e Gjon
Muzakës.
Në 1510, i ndjekur nga turqit për t’u kapur
rob dhe vrarë bashkë me familjen e tij, mes
shumë rreziqesh më në fund i emigruar në Napoli
të Italisë, princi i Beratit dhe i Myzeqesë, me
shtrirje pronësore nga afër Korçës (Opar) dhe deri
në Kostur, Gjon Muzaka, hartoi një përkujtesë
testament për fëmijtë e tij.
E nisi me këtë fjali, e cila duket mirëfilli filozofi:
“Gjithçka nën këtë diell është e kotë”.
Fjalia e dytë: “Ejani bijtë e mi e mbani vesh:
do t’ju mësoj si të druani Zotin”.
Fjalia pasardhëse është akoma më shumë
filozofike: “Zoti e mban vështrimin nga njerëzit e
mirë dhe veshët nga lutjet e tyre”.
Më tej plotëson: “Ndërsa fytyrën e kthen nga
keqbërësit, që t’i zhdukë nga faqja e dheut”.
Në vijim: “Kur të mirët iu drejtuan zotit, ai i
dëgjoi ata dhe i çliroi nga të gjitha vuajtjet”.
Pas kësaj Gjon Muzaka rrëfen një episod, i
cili është më shumë se një mesazh thelbësor për
sjelljen e kujtdo në jetë: “Pirrua, mbret i Epirotëve,
mbante një unazë me këtë mbishkrim: të fortin
nuk e shpërblen sa duhet edhe sikur botën mbarë
t’i japësh, të dobëtin nuk e ndëshkon sa duhet,
edhe sikur jetën t’ia marrësh”.
Gjon Muzaka tashmë, pas këtyre urtësive të tij
që i përbëjnë botëkuptimin filozofik si person dhe
jo patjetër të ngjashëm me atë të të tjerëve, nis
paraqitjen e dhjetë parimeve konkrete të veprimit
të individit në shoqëri.
I pari paraqitet ky: “Është më i nderuari ndër
të nderuarit ai që goditet prej fatit, pa patur
faj, dhe është më i poshtri ndër të poshtër ai që
përkëdhelet nga fati pa e merituar”.
I dyti parim: “Atë çka mund ta bëni me të mirë,
mos e bëni me të keq”.
I treti: “Dhe atë që mund ta arrini me paqe,
mos e kërkoni me luftë”.
I katërti parim që Gjon Muzaka i Beratit ua
përcjell bijve të vet si kod të detyrueshëm sjelljeje
në jetë është: “Atë ç’ka mund ta fitoni duke e
kërkuar, mos e humbni duke kërcënuar”.
I pesti: “Atë ç’ka mund ta ndreqësh pa bërë
zhurrmë, mos e ekspozo në publik”.
I gjashti kod sjelljeje shoqërore në rrafsh
publik: “E ka bërë mirë detyrën ai prind që lë pas
një fëmijë të ditur, por të varfër, dhe nuk e ka
bërë detyrën ai tjetri që lë pas një fëmijë të pasur,
por budalla”.
I shtati: “Ka më shumë vlerë një ndihmë e
vogël, por e ardhur në kohë, se sa një e madhe,
por që mbërrin me vonesë”.
I teti: “Njeriu që arrin të bëhet tiran i madh me
forcë, meriton të kthehet në skllav me drejtësi”.
I nënti parim: “Nuk mjafton që një person të
jetë i mirë, është e domosdoshme që ai të ndreqë
gjërat që kanë marrë për keq”.
I dhjeti kod i dekalogut të princit Gjon
Muzaka, lënë në testamentin pronësor fëmijëve
të tij, është: “Në këtë jetë njeriu duhet të vërë në
punë mendjen, sepse lumturia është një mall
hua, kurse fatkeqësia është pasuria e natyrshme
e tij”.

Version i printueshem
Faqja paraardhese

LIBRAT

Libra të tjerë .....

LIBRI I FUNDIT
Image Title Here




LIBRA TË TJERË
Kontakt: ylli@yllipolovina.com © 2007-2017 yllipolovina.com Webmaster: taulant@topciu.com